Testy

Relicowanie instrumentów jest zjawiskiem trochę absurdalnym. Kupujemy nową gitarę, a następnie płacimy producentowi za to, żeby wyglądała tak, jakby ktoś grał na niej przez czterdzieści lat w zadymionych klubach. Jeszcze ciekawiej robi się wtedy, gdy proces ten trafia do segmentu budżetowego.

Kiedy kilka lat temu pojawił się pierwszy Positive Grid Spark, jego największą siłą nie był konkretny model wzmacniacza ani sama liczba efektów. Ważniejszy był pomysł, że cyfrowy system gitarowy może przestać zachowywać się jak urządzenie wymagające wieczoru z instrukcją obsługi. Rodzina Spark szybko rozrosła się o kolejne wzmacniacze. Brakowało jednak najbardziej oczywistej wersji: całego systemu bez głośnika, zamkniętego w obudowie, którą można położyć na podłodze. Spark Pedal jest dokładnie tym.

Efekty zmiany wysokości dźwięku zaczynają się zwykle niewinnie. Oktawa w dół, oktawa w górę, może tercja albo kwinta, a jeśli ktoś chce zaszaleć – pedał ekspresji i efekt w stylu Whammy.

Gitara podróżna przez lata oznaczała kompromis. Krótsza menzura, dziwna ergonomia, instrument przypominający bardziej narzędzie do ćwiczeń w hotelowym pokoju niż coś, co naprawdę chciałoby się podłączyć do wzmacniacza. Donner w modelu HUSH X Pro próbuje ten schemat odwrócić. Nie pyta, jak mała może być gitara. Pyta raczej, ile rzeczy da się jeszcze w nią wcisnąć.

Nazwisko Larry’ego Carltona przywołuje raczej ES-335, jazz-rockową elegancję i dźwięki dopieszczone do ostatniego półtonu. Sire X1 ma dwa mocne humbuckery, 24 progi, tremolo i sylwetkę, której bliżej do sali prób młodego metalowego zespołu niż sesji ze Steely Dan. Najdziwniejsze jest jednak to, że ta kombinacja całkiem dobrze się broni.

Cyfrowy reverb potrafi dziś przekonująco udawać niemal wszystko, od małego pokoju po katedrę, która nigdy nie istniała. Crazy Tube Circuits odpowiada na to rozwiązaniem znacznie mniej wyrafinowanym technologicznie: wkłada do obudowy trzy prawdziwe sprężyny. White Whale Junior nie próbuje jednak wygrać wojny na liczbę algorytmów. Chce po prostu przypomnieć, dlaczego gitarzyści zakochali się w sprężynowym pogłosie ponad sześćdziesiąt lat temu.

Jeszcze niedawno tysiąc złotych wystarczał na kilka kostek albo przyzwoity multiefekt do ćwiczeń. Dziś Mooer dorzuca do tej kwoty modelowanie wzmacniaczy, ładowanie IR-ów, profile NAM, looper, automat perkusyjny, osiem przełączników nożnych, pedał ekspresji i akumulator. Brzmi jak lista życzeń. Problem w tym, że spełnianie wszystkich życzeń naraz bywa trudniejsze niż ich wpisanie do specyfikacji.

Relic ma swoich wyznawców i przeciwników. Jedni widzą w nim charakter instrumentu, inni coś w rodzaju fabrycznie podartych jeansów za dopłatą. Harley Benton proponuje trzecią drogę: wygląd gitary z historią, ale za pieniądze, przy których trudno długo obrażać się na jej brak autentycznej przeszłości.

Les Paul Studio od lat pozostaje jednym z najbardziej rozsądnych sposobów wejścia w świat amerykańskich Gibsonów. Nie ma całego wizualnego przepychu droższych modeli, ale zachowuje kluczowe elementy konstrukcji: mahoniowy korpus, klonowy top, wklejany gryf, skalę 24,75 cala i dwa humbuckery. Wersja Double Trouble nie próbuje zmieniać tej formuły. Dodaje natomiast kilka szczegółów, które nadają gitarze bardziej wyrazisty charakter i jeszcze mocniej podkreślają jej rockowe przeznaczenie.

Mustang od początku znajdował się nieco z boku głównego nurtu katalogu Fendera. Nie osiągnął statusu Stratocastera ani Telecastera, a nawet wśród konstrukcji offsetowych pozostawał zwykle w cieniu większych Jazzmastera i Jaguara. Tymczasem jego kompaktowy korpus, krótka menzura i nietypowy układ elektryczny tworzą instrument o bardzo własnym charakterze. Vintera III Mid ’60s Mustang ma ten charakter przypomnieć, możliwie wiernie odwołując się do pierwszych lat produkcji modelu.

Historia Big Muffa jest pełna kolejnych rewizji, zmian komponentów i wersji, które z czasem zaczęły funkcjonować niemal jak osobne instrumenty. Jedne kojarzą się z kremowym sustainem, inne z agresywną górą, zapadniętym środkiem albo masywnym dołem. Electro-Harmonix od lat systematycznie odtwarza najważniejsze odmiany swojego klasycznego efektu, ale Big Muff Pi 2 jest przypadkiem szczególnym. Nie jest wznowieniem modelu, który kiedyś trafił do sklepów, lecz realizacją projektu, który przez dekady istniał jedynie na papierze.

Pomysł stworzenia niewielkiego wzmacniacza do ćwiczeń na gitarze akustycznej może początkowo wydawać się rozwiązaniem problemu, którego właściwie nie ma. Instrument akustyczny z definicji nie potrzebuje przecież dodatkowego nagłośnienia, aby zabrzmieć w salonie, sypialni czy niewielkiej pracowni. Wystarczy zdjąć go ze stojaka i zacząć grać. Orange Outlowd ES3 próbuje jednak udowodnić, że nie chodzi wyłącznie o większą głośność. Jego zadaniem jest raczej wzbogacenie codziennego grania o brzmienie, którego sama gitara nie jest w stanie zaoferować.