FENDER STROBO-SONIC PRO TUNER PEDAL

Fender przez długi czas nie był marką, którą wymieniało się jednym tchem obok najpopularniejszych tunerów podłogowych. W tej kategorii rządziły raczej takie nazwy jak Boss, TC Electronic czy Peterson. Strobo-Sonic Pro Tuner Pedal jest więc dla firmy czymś więcej niż kolejnym akcesorium z logo na obudowie. To próba wejścia do segmentu, w którym użytkownicy są mało sentymentalni, za to bardzo konkretni. Stroik ma działać szybko, dokładnie i nie zajmować połowy deski. Fender najwyraźniej dobrze to zrozumiał.

Strobo-Sonic Pro zamknięto w niewielkiej, aluminiowej obudowie, która sprawia bardzo solidne wrażenie. Nie jest to duży, pancerny klocek w starym stylu, lecz raczej nowoczesny, zgrabny pedalboardowy moduł. Waży niewiele, zajmuje mało miejsca i dzięki gniazdom audio umieszczonym od góry pozwala ciasno zestawić go z innymi efektami. To drobiazg, który na papierze wygląda niewinnie, ale każdy, kto próbował zmieścić „jeszcze jeden” efekt na gotowej desce, wie, że gniazda u góry bywają różnicą między porządkiem a kablową katastrofą.

Obudowa jest płaska od spodu, więc bez problemu przyjmuje rzep. W zestawie są też gumowe nóżki, ale w praktyce większość użytkowników tego typu tunera i tak od razu przyklei go do pedalboardu. Przełącznik nożny działa miękko i pewnie, bez wrażenia taniego klikacza, który po kilku koncertach zacznie prosić o emeryturę.

Panel jest bardzo czytelny. Najważniejszy element to duży ekran LED 2,3 × 2,1 cala z automatyczną regulacją jasności. W jasnym pomieszczeniu czy na scenie ekran pozostaje dobrze widoczny, a w ciemniejszych warunkach nie świeci po oczach jak awaryjne lądowanie samolotu. To rozsądne rozwiązanie, bo ręczna regulacja jasności w stroiku jest funkcją, którą docenia się głównie wtedy, gdy trzeba ją zmieniać w najmniej wygodnym momencie.

Fender zastosował też fizyczne przełączniki i przyciski do obsługi trybów pracy. To bardzo dobra decyzja. W czasach, gdy coraz więcej urządzeń próbuje odsyłać użytkownika do aplikacji, menu lub sekwencji przycisków znanych wyłącznie projektantom, prosty boczny przełącznik potrafi być luksusem.

Najważniejsza informacja brzmi: Strobo-Sonic Pro pracuje w dwóch trybach wyświetlania. Pierwszy to tryb stroboskopowy, oferujący bardzo wysoką dokładność strojenia – do ±0,01 centa. Drugi to klasyczny tryb wskazówkowy, mniej precyzyjny, ale szybszy i bardziej znajomy dla gitarzystów przyzwyczajonych do tradycyjnych tunerów.

W praktyce oba tryby mają sens. Strojenie stroboskopowe sprawdzi się wtedy, gdy zależy nam na maksymalnej precyzji – przy ustawianiu menzury, pracy w studiu, nagraniach warstwowych albo w sytuacjach, w których nawet niewielkie odchylenia zaczynają się kumulować. Tryb wskazówkowy jest natomiast wygodniejszy wtedy, gdy między utworami trzeba szybko wrócić do porządku i nie prowadzić filozoficznego dialogu z każdą struną.

Najciekawsze jest jednak to, że Fender nie traktuje tych trybów jak dwóch osobnych światów. Interfejs w trybie strobe daje jednocześnie dość szeroką informację o odchyleniu i bardzo dokładny ruch pozwalający dociągnąć strunę do punktu. Dzięki temu stroik nie jest laboratoryjnym narzędziem, które wymaga cierpliwości mnicha, ale też nie sprowadza dokładności do mrugającej strzałki „za nisko/za wysoko”.

Zakres regulacji częstotliwości referencyjnej wynosi od A=430 Hz do A=450 Hz, co pokrywa typowe potrzeby sceniczne i studyjne. Dla większości gitarzystów będzie to funkcja używana sporadycznie, ale dla osób pracujących z różnymi składami, instrumentami akustycznymi, orkiestrą lub nietypowymi wymaganiami produkcyjnymi – bardzo przydatna.

Do wyboru są trzy tryby pracy bypassu: true bypass, buffered bypass oraz tryb mute. To kolejny ważny punkt, bo tuner często znajduje się na początku łańcucha sygnałowego. Możliwość wyboru między całkowitym ominięciem bufora a pracą z buforem pozwala dopasować go do konkretnego pedalboardu. W małym zestawie true bypass może być najbardziej oczywistą opcją, ale przy długich kablach i rozbudowanej desce bufor potrafi pomóc utrzymać klarowność sygnału. Tryb mute jest natomiast niezbędny na scenie – nikt nie musi słuchać, jak walczymy z G, które przez chwilę udaje Fis.

Strobo-Sonic Pro może być zasilany klasycznym zasilaczem 9 V DC, center negative, albo przez USB-C 5 V. To nowoczesne i wygodne, choć niepozbawione jednego zastrzeżenia. Gniazdo USB-C znajduje się z boku, więc jeśli ktoś faktycznie będzie chciał używać go do zasilania na ciasno upakowanym pedalboardzie, może natrafić na problem z miejscem. Przy standardowym zasilaniu 9 V sytuacja jest prostsza, bo gniazdo zasilania umieszczono od góry.

Nie ma natomiast możliwości zasilania baterią 9 V. Dla części użytkowników nie będzie to żadna strata, bo współczesne pedalboardy i tak zwykle korzystają z zasilaczy. Warto jednak odnotować, że konkurencyjne, klasyczne tunery nadal często dają taką awaryjną opcję. Fender nie dodał też wyjścia 9 V do zasilenia kolejnego efektu. To nie są wady przekreślające urządzenie, ale elementy, które mogą mieć znaczenie przy bardzo minimalistycznych lub nietypowo zbudowanych zestawach.

Pobór prądu wynosi 180 mA, a więc więcej niż w kilku klasycznych tunerach podłogowych, ale nadal jest to wartość bezproblemowa dla większości współczesnych zasilaczy pedalboardowych.

Największą zaletą Strobo-Sonic Pro jest połączenie dokładności z czytelnością. Stroiki stroboskopowe bywają świetne, ale część gitarzystów odbiera je jako zbyt nerwowe, zwłaszcza jeśli mają służyć do szybkiego strojenia między utworami. Fenderowi udało się uniknąć tego wrażenia. Ekran jest duży, komunikaty są wyraźne, a tryb wskazówkowy pozwala w razie potrzeby stroić szybciej i spokojniej.

Przy zwykłym strojeniu gitary elektrycznej efekt reaguje pewnie i szybko. Nie gubi się na niższych dźwiękach, więc bez problemu poradzi sobie także z basem. Szczególnie dobrze wypada przy kontroli intonacji, gdzie wysoka precyzja trybu strobe przestaje być dodatkiem z tabelki, a staje się realnym narzędziem. Ustawianie menzury z tunerem o takiej dokładności jest po prostu wygodniejsze, bo łatwiej zobaczyć, czy korekta mostka faktycznie prowadzi nas w dobrą stronę.

Na scenie liczy się jeszcze inna rzecz: widoczność. Tutaj Strobo-Sonic Pro broni się bardzo dobrze. Duży ekran i automatyczne dopasowanie jasności sprawiają, że nie trzeba zgadywać, co właśnie pokazuje tuner. Dla gitarzysty koncertowego to często ważniejsze niż kolejne dwa podtryby schowane w instrukcji. Stroik ma być czytelny pod nogą, w kiepskim świetle, z wokalistą opowiadającym publiczności historię, która miała trwać 20 sekund, a trwa już trzecią minutę.

Fender Strobo-Sonic Pro Tuner Pedal nie próbuje wymyślić stroika od nowa. I całe szczęście. Zamiast tego bierze najważniejsze cechy współczesnego tunera podłogowego – wysoką dokładność, czytelny ekran, kompaktową obudowę, top-mounted jacks, tryby bypassu i wygodne zasilanie – i składa je w bardzo sensowną całość.

Nie jest idealny. Brak baterii 9 V i wyjścia zasilania dla kolejnego efektu może rozczarować tych, którzy przyzwyczaili się do podobnych udogodnień u konkurencji. Boczne umieszczenie USB-C też nie jest najszczęśliwsze, jeśli ktoś planuje korzystać z tego złącza na ciasnej desce.

Ale jako stroik do normalnej pracy – koncertowej, studyjnej i serwisowej – Strobo-Sonic Pro wypada bardzo mocno. Jest dokładny, szybki, czytelny i dobrze zbudowany. Fender wszedł w kategorię, w której nie wystarczy mieć dobrego logo. Trzeba jeszcze realnie ułatwić życie gitarzyście. I tym razem mu się to udało.